Berichten

* Tijd *

Wonderlijk,
Hoe alle lagen van de tijd,
Met elkaar verbonden raken,
en samenkomen
in het nu.
En hoe je dan
heen en weer geslingerd wordt,
tussen het zijn van toen,
en het doen van later.
Weet dan,
dat alle lagen enkel woorden zijn,
vlagen in gedachten,
verpakt in woorden en verhalen
En dat de ruimte en de vrijheid ,
zit in het besef,
dat er nooit een ander nu is geweest,
Dat het nu van toen
en het nu van vandaag
een en dezelfde zijn.
Dus leef je waarheid,
en volg de impuls van je hart
Er is geen tijd te verliezen,
er is tijd zat.
 
– Forien –
 
(Ode aan P.)

Spiritualiteit

Het is de maand van de Spiritualiteit kwam ik achter, 1 t/m 28 februari.
Wat betekent dat eigenlijk, Spiritualiteit?

Vanmiddag las ik op het labeltje van een theezakje;
‘Welk advies zou je aan je jongere zelf geven?’
Meteen wist ik welk advies dat zou zijn; durf te vertrouwen op je gevoel.
Dat heb ik heel lang niet gedaan, ik voelde wel veel,
maar ik wist niet hoe ik die gevoelens moet duiden.
Daar zijn allerlei redenen en verklaringen voor,
waar ik een andere keer over zal schrijven.

Ik kwam terug uit India en wist dat dit een deel van mij was
dat ik veel te lang onderbelicht had gelaten, uit angst.
Mijn denkgeest en verstand vond ik veiliger en vertrouwder,
en bepaalde dus voornamelijk de richting. Dat wilde ik anders.
Dat wilde ik al heel lang anders, maar nu waagde ik de sprong;
ik ging het ook echt anders doen.
Als experiment ben ik, heel bewust,
begonnen om weer naar mijn gevoel en mijn intuïtie te luisteren.

Het was spannend, eng en ik wist niet wat ik kon verwachten,
waar het me zou leiden en wat het effect zou zijn.
Ik begon me open te stellen voor alles was mijn lichaam me wilde vertellen.
Voor de signalen die ik daarvoor met denkkracht aan de kant schoof,
want stel je voor dat ik mijn leven moest gaan omgooien,
als ik eenmaal echt durfde toe te laten wat ik voelde?
En beetje bij beetje, begon het weer te stromen.

Door te durven voelen, het eerst fysiek toe te laten en daarna ook
mentaal toe te laten wat ik voelde, kwam er ruimte.
Ruimte om het gesprek aan te gaan met mezelf; wat wil ik echt?
Ruimte om het gesprek aan te gaan met mijn partner, hoe willen we verder?

Dit is wat Spiritualiteit is voor mij, jezelf ontwikkelen in de maalstroom van de tijd.
Elke fase, elke periode, elke ervaring, alles brengt verandering met zich mee.
Niets staat ooit echt stil, alles verandert continue.
Je verandert zelf, je meningen veranderen, je opvattingen, hoe je tegen dingen aankijkt.
De kunst is om dit toe te laten, je te laten veranderen door de tijd,
door je ervaringen en door de interacties met je omgeving.
Open staan voor verandering is ontwikkeling en ontwikkeling is groei.

Als je gedachten, je gevoelens, je woorden en je daden overeen komen,
dan leef je zuiver, je leeft je eigen doorvoelde waarheid en dat straal je ook uit.
Je doet geen dingen meer die je echt tegenstaan, je geeft je grenzen aan
en je weet waar je wel tijd, aandacht en energie aan wil geven en dat doe je dan ook.

Het klinkt zo makkelijk. En dat is het niet altijd.
In werkelijkheid ben ik hier al 20 jaar bewust mee bezig.
Ik heb opleidingen gevolgd, therapeuten bezocht, cursussen en workshops gedaan.
Dit proces kost vaak tijd, energie en aandacht, maar dat is het zo ontzettend waard!
Ik voel me zoveel lichter en leef zoveel makkelijker dan toen!

Hoe zit dat bij jou? Waar zit jij in dit proces?
Wat zijn dingen waar jij nog tegenaan loopt, waar wil jij nog iets veranderen?

 

Waar ben je?

‘We zijn allemaal in dezelfde fysieke wereld, maar in hele andere emotionele en spirituele werelden’
(Uit ‘Times of the sixt sun’)

De bijna lichtgevend witte sneeuw knispert al dagen onder onze voeten.
Sleetjes rijden af en aan in een wondere witte wereld.

Vanmorgen maakte ik mijn dagelijkse wandelingetje, voor frisse lucht in het hoofd en beweging.
Een ambulance met loeiende sirenes stopte een paar huizen verder, de hulptroepen zijn al ingeschakeld hoor ik.

Ik krijg een mailtje van een deelnemer die aangeeft zich alleen te voelen, in deze tijd.
En eerlijk gezegd, ik voel het ook deze ochtend.

Mijn kinderen zijn voor het eerst weer allebei naar school, ik voel weer wat ruimte.
Tegelijkertijd mis ik het samenzijn met familie en vrienden, lachen, knuffelen.

Ik kijk naar buiten en zie stukjes blauwe lucht en zon tevoorschijn komen.
Een voorbode op komende week.

Perspectief is wat we nodig hebben. De sneeuw, het schaatsen, de lente.
De onoverwinnelijke lente in jezelf voelen, terwijl je soms de tranen als smeltwater laat gaan.

Kijk of je telkens hier kunt blijven. Bij het kraken van de sneeuw onder je voeten,
of bij de stem van een dierbaar iemand aan de telefoon.

Het is een kwestie van tijd en dan breekt de lente weer aan.
De sneeuwklokjes zijn al begonnen.

 

Je startpunt

‘Zodra we onszelf accepteren, begint onze innerlijke groei.’
(H. Draaier)

Zelfacceptatie betekent dat je je startpunt aanvaart.
En dat is nu.
Hoe is het nu met je?
Zit je erdoorheen?
Gaat het nog redelijk?
Niks aan de hand, lekker doorgaan?
Het maakt niet uit waar je zit.
Als je maar weet waar je zit.
Dat is je startpunt.
En van daaruit kun je je gaan ontwikkelen.
De eerste stap is herkennen.
De tweede stap is erkennen.
De derde stap is kijken wat je opties zijn.
De keuze is reuze, als je alle kaders loslaat.
Durf te kijken met een ‘open mind’.
Zonder oordeel.
Wat heb je nu nodig?
Kijk wat haalbaar is.
En wees een beetje lief voor jezelf.

Het belangrijkste

* Ik sta bewust stil *

‘Het belangrijkste is,
om het belangrijkste,
het belangrijkste te houden.’

(Stephen Covey)

Wil je meer liefde, innerlijke harmonie en rust?
Wil je minder stress, geweld, angst en wrok?
Zowel voor jezelf als voor anderen als in de wereld?

Dat is de reden dat ik de afgelopen drie dagen met een bord en een stok met witte vlag midden op het plein in mijn eigen dorp stond. Omdat alle grootse veranderingen klein, bij jezelf, in je eigen omgeving beginnen.

Het begint met bewustwording.
Dan de moed om een keuze te maken.
Dan het lef om het uit te voeren.
Alle veranderingen in de wereld beginnen bij individuen.

Bij jou en bij mij.
Verbeter de wereld, begin bij jezelf.

Maar. Er is een maar.

Als je geen ruimte hebt om je bezig te houden met andere dingen, met idealen, omdat er in je eigen leven te veel dingen spelen die je hoofdruimte opeisen, dan is dat je startpunt.

Het kunnen innerlijke overtuigingen zijn, een innerlijke criticus die zegt; ‘doe even normaal’, ‘het helpt toch niet’, ik heb wel wat anders aan mijn hoofd’ of ‘het is wel heel raar’.

Of het kunnen maskers zijn, die zoveel mensen lijken te dragen tegenwoordig, om te kunnen functioneren in de omgeving die we gecreëerd hebben met elkaar. Wie durft zichzelf nog echt te laten zien? Wie je echt bent? Hoe het echt gaat?

Het kunnen ook angsten zijn, reëel of irreëel, om inderdaad ‘gek’ gevonden te worden en buiten de boot te vallen. Hoe heerlijk kunnen kinderen nog vanuit hun hart impuls dingen doen, en het plein over rennen met een witte vlag, zonder bezig te zijn met wat anderen er wel niet van denken.

Ik herken het, mijn eigen overtuiging was lang dat ik er niet helemaal bij hoorde, dat ik een beetje gek was (wie niet;) dat mensen mij zouden verlaten, wat angstig was, en dat de wereld niet te vertrouwen was. Aan de oppervlakte ging het allemaal prima, had ik mijn maskers, speelde mijn rollen en deed ik ‘m’n ding’.

Maar van binnen was ik afgesloten van mijn gevoel, van mijn eigen wijsheid. Ik heb toen ik opgroeide niet de ruimte ervaren om mijn eigen stem te vinden, laat staan die te laten horen. Aanpassen om te overleven, dat heb ik lang gedaan.

Sinds een aantal jaar leef ik heel bewust vanuit mijn hart. Ook dat is een proces, als je zolang op je verstand dingen hebt gedaan. Blijkbaar had ook ik een crisis nodig (ik werd ernstig ziek) om het denken om te zetten in het durven voelen van wat mijn hart me vertelde, ernaar te luisteren en het te doen! Om de confrontatie met mijn grootste angsten aan te gaan…

Nog steeds kom ik uitdagingen hierin tegen, kom ik mezelf tegen.
Leven en leren, elke dag opnieuw.
Maar wat een bevrijding!
Wat een rust, ruimte en innerlijke harmonie!

Waar loop jij tegenaan?
Welke conflicten, met jezelf, met anderen?
Misschien nog van vroeger, misschien wel van nu?
Waar durf jij je hart nog niet te volgen?
Het begint met deze dingen te herkennen en te erkennen.

Te durven voelen van wat er is. Daarmee aan de slag gaan. Als je dat doet, zul je je innerlijke levenskracht herinneren en hervinden. Waarom wachten tot het voor je bepaald wordt door een crisis?

Je hebt een keuze. Ga je de stenen opruimen die op je pad liggen? Dan voel je je innerlijke kracht weer, in plaats van het aanmodderen en de sleur die je soms kunt voelen. Je kunt de regie over je eigen leven weer nemen. En dat maakt alle verschil.

Zodat je je weer bezig kunt gaan houden met wat echt belangrijk voor je is, waar je goed in bent, waar je blij van wordt! En je op die manier, als individu, draag je bij aan een betere wereld.

Als jij je goed voelt, je innerlijk vrij voelt, dan heeft dat ook effect op de mensen om je heen. En de mensen daar omheen. Het ‘rimpel’ effect, als een steentje dat in het water gegooid wordt en steeds grotere kringen vormt.

En zo draag je bij aan een betere, fijnere, mooiere wereld. Alles is met elkaar verbonden en iedereen heeft dus een eigen verantwoordelijkheid daarin.

Dus bij deze nodig ik je uit om zelf bewust stil te staan. Waar zit jij in dit proces? En waar kun je wel wat hulp of ondersteuning bij gebruiken?

Maak gratis en vrijblijvend een kennismakingsafspraak.

Veel liefs!

– Forien –

* Ja *

Straks, donderdag 28-01-21, om 17:00, centrum Harmelen. Ik zal er zijn en sta bewust stil. Doe je mee?
Dat kan ook thuis, want als je tegelijk hetzelfde doet, gebeurt er iets bijzonders… Je kunt het voelen.

‘Ja’ zeggen tegen de situatie zoals die NU is. Een witte vlag wijst op overgave.
Overgave aan het moment, aanvaarding van dat wat er nu is.
En dan een keuze maken, welke richting wil je op met je aandacht?
Het nu in zijn totaliteit, met alles erop en eraan. Dat is het startpunt.

Overgave aan de innerlijke impuls van je hart. Aan gaan staan voor waar je in gelooft en waar je op hoopt.
De ideale wereld. Het is mogelijk, en misschien wel een kwestie van tijd.

– Forien –

#Mindfulness, #mindfulliving, #zingeving, #keuzes, #durftevragen

* Het is tijd *

Soms voel je dat het tijd is om iets te doen.
Wat daaraan vooraf gaat is het voelen van allerlei dingen door elkaar; boosheid, ongeloof, irritatie, compassie, chaos en ambivalentie.

Na het zien van de negativiteit die dwingender werd de afgelopen week, voelde ik zelf de behoefte aan een actie om de balans te helpen herstellen.

Wat je aandacht geeft groeit! Ik kies ervoor weinig tot geen aandacht te geven aan de negativiteit (wat iets anders is dan de negativiteit ontkennen!) Ik kies ervoor om bewust stil te staan bij de richting die ik op wil, positiviteit en zelfs een ideaal! En zo publiekelijk een alternatief te bieden.

Vanmiddag om 17:00 sta ik bewust stil, in het centrum van Harmelen, tussen de Kloosterhoeve en de kerk, op de plek waar de kerstboom stond. Ik begeleid dan een meditatie en visualisatie over de ideale wereld.

Mijn hoofd dat denkt, werpt tegen argumenten op. Dat is wel heel gek, waarom zou je dat doen, dat helpt toch niks?!

Mijn hart zegt; gaan met die banaan! Feel the love, make love, not war, alles helpt, omdat alles met elkaar samenhangt en in verbinding staat.

Ik kies ervoor mijn hartimpuls te volgen.

Verder neem ik een stok mee met een witte vlag eraan gebonden, als teken van innerlijke vrijheid, standvastigheid en innerlijke kracht.

Doe je mee? Om 17:00? Dat kan thuis, in je eigen huis, drie meter je tuin in, of met met mij op de Kalverstraat in Harmelen, als we voldoende ruimte innemen. Iedereen is geheel en al, alleen verantwoordelijk voor zichzelf en zijn eigen woorden, gedachten, gevoelens en gedrag.

Er valt niks te ‘lukken’ aan deze actie. Als je daar toch op die manier over denkt, dan is het al gelukt. Omdat in weer 1 mens, bewust, vanuit vrije wil, zijn startpunt weet (nu) en een richting heeft gekozen.

Doe je mee?

– Forien –

* Ik sta stil, doe je mee? *

De hele wereld staat stil. Door een pandemie die nog steeds voortduurt.

Wellicht heb je er al over nagedacht en gevoeld wat dit betekent. Voor jezelf, voor je omgeving, voor de wereld.
We kunnen niet doorgaan zoals we deden. Alle aardse bronnen die we overmatig aanboren raken op. Wijzelf raken op.

Wat nu? Volhouden en veerkracht vinden tot er weer meer ruimte is en we meer kunnen.
Maar wat dan?

Kunstenaars en creatievelingen lijken inspiratie uit een onuitputtelijke bron te halen. Ze verbeelden dingen die de meeste mensen niet meteen bedenken.
Toch heeft iedereen die kracht in zich. Om met verbeelding je iets voor te stellen hoe je dat het liefste zou zien.

Dus gebruik deze kracht om je voor te stellen hoe we straks verder gaan. Hoe gaan we in het ideale geval om met de aarde, met elkaar en met onszelf?
Walt Disney wist het en zei het al; als je je verbeelding gebruikt kunnen de mooiste dingen gebeuren.

Alles wordt twee keer gecreëerd, eerst in je verbeelding, vervolgens in het echt.
Als je weet waar je heen wil, heb je een duidelijke richting. We weten nu ons startpunt; we staan stil.

Welke richting gaan we op?

Morgenmiddag om 17:00 sta ik bewust stil in het centrum van Harmelen. Op de hoek tussen de Kloosterhoeve en de kerk, daar waar de Kerstboom stond.
Doe je mee? Iedereen kan aansluiten, als we allemaal voldoende ruimte innemen. Iedereen is verantwoordelijk voor alleen zichzelf.

Je kunt ook meedoen en bewust stil staan thuis, loop 3 stappen je deur uit en sta dan bewust stil.

Net zo waardevol, er gebeurt iets bijzonders als meer mensen tegelijkertijd met hetzelfde bezig zijn. Het is voelbaar.
Dat kan zowel negatief aanvoelen (daarom is 2x per week nieuws kijken genoeg) als positief.

Ik wil me inzetten voor dit laatste. Om iedereen eraan te herinneren dat je altijd een keuze hebt aan hoe je omgaat met wat er op je pad komt.

– Forien –

Oja, ik neem ook een flinke stok mee met een witte vlag eraan. Iedereen krijgt stokken op z’n pad. Je kunt ermee slaan of ze versieren…

Succes

Je hebt pas een achterstand als je het langs een bepaalde meetlat legt.

Want je wil geen achterstand, meestal omdat je succes wil. Maar wat is succes in de huidige cultuur en maatschappij?

Dat is een goede opleiding/studie, waardoor je meer verdient dan je eigenlijk nodig hebt.
En dat is nooit genoeg, want we streven wat af, het kan altijd beter, mooier of leuker. Met bijpassende levensstijl (Ken je het begrip ‘gouden kooi’?)

Wanneer is goed, goed genoeg, leuk genoeg, genoeg, meer dan genoeg?

Wat je nodig hebt is genoeg om van te leven in een gemiddeld huis, en een beetje extra voor vakantie of hobby is fijn. Meer dan dat draagt volgens onderzoek niet bij aan meer geluk, hooguit tijdelijk.

Dus misschien is het tijd om de definitie van succes te herzien. En daarmee ook de politieke, financiële en zorgsystemen.
Want wat individueel verandert, verandert ook op grote schaal, verandert het systeem en hoe we dus leven. Wat heeft echt waarde en hoe waarderen we dat, zowel letterlijk als figuurlijk?

Zou succes kunnen betekenen, dat je ruimte voelt om te zijn wie je bent en om je eigen weg te volgen?
Om de talenten die je hebt gekregen te kunnen en mogen ontwikkelen, alleen al omdat je daar blij van wordt en er anderen mee van dienst kan zijn?

Om je te laten leiden door wat het leven je brengt? Om de weg zich te laten ontvouwen, kansen te durven pakken en hobbels te durven nemen?
Ongeacht waar je talent ligt, in praktische of theoretische hoek, als kapper, metselaar, arts, schoenmaker of beleidsmedewerker? We hebben elk talent nodig, schat het op waarde!

In plaats van dat het streven al begint bij de kleuters op school, met als gevolg dat er inmiddels basisschoolkinderen (!) met burn-out klachten zijn?

Om maar niet te spreken over de aantallen studenten en werkend Nederland met burn-out klachten?

Dus ja, school is belangrijk, omdat je je daardoor kunt ontwikkelen. Vraag je wel af welke richting op, welke definitie van succes heb je? En durf je die te herzien?

Durven we die collectief te herzien? Voor elke verandering zijn vooroplopers nodig… en als hier een moment voor is, dan is het nu.

Durf je af te wijken van het heersende idee en meer je hart te volgen? En nogmaals, scholing en kennis is voor een deel nodig en helpend om dit te kunnen doen.

Maar we zijn doorgeslagen in de kennis en economiemaatschappij. En de waarde die we daar aan toekennen.

Volwassenen volgen bij mij het Jaarprogramma Persoonlijke Groei om dmv Mindfulness, Compassie en Innerlijke kracht te leren omgaan met eigen (negatieve) gedachten, emoties en gedrag.

Deelnemers hebben ervaren dat ze de regie over hun eigen leven weer terug krijgen, door dingen toe te passen die ze nooit op school en ook niet thuis hebben geleerd.

Het mes snijdt aan twee kanten, ze gaan zelf anders kijken naar hoe ze leven en ze geven dit door. Aan andere volwassenen en, misschien nog belangrijker, aan kinderen in hun omgeving.

Dus, thuisscholing, ja! Belangrijk! En omgaan met verwachtingen, teleurstellingen, dat dingen anders lopen, pret hebben met elkaar, elkaar troosten als het even niet lukt, en optimistisch, hoopvol en realistisch zijn, net zo belangrijk…!

Kijk en besluit waar je de meeste tijd en aandacht aan besteedt. Welke richting, welk pad met welke bij effecten heb je voor ogen?

– Forien –

De waarde van schoonheid

Veel mensen zijn in hun hoofd nu de boel aan het regelen en ordenen.

Vanwege de veelheid zoek je naar structuur of schiet je daarin door.

Het is belangrijk om je lichaam te blijven voelen,

om niet opgeslokt te worden door gepieker en gepuzzel.

Wat helpt is om iets te doen met je handen.

Het kan zijn een brood bakken of een stapeltje hout hakken.

Het hoeft niet heel lang te duren,

als je aandacht er maar bij is en je blij wordt van het resultaat.

Kunnen genieten van simpele taken en de schoonheid daarvan,

geeft tegenwicht aan de grauwheid die je kan voelen.

Nog een tip;

Kies een klein papieren boekje uit,

ongeveer formaat smartphone, of iets groter.

Het kan een nieuw, leeg, dummy boekje zijn,

maar ook een ander exemplaar dat je al hebt liggen,

Met geschreven tekst erin of plaatjes die je mooi vindt.

Plak hier alle mooie dingen in die je tegenkomt,

misschien wel over de bestaande inhoud heen,

mooie plaatjes uit tijdschriften, spreuken en andere dingen.

Maak er op gevoel (en misschien wel op kleur?) mini collages van.

Een beetje zoals je misschien deed toen je nog een kind was,

toen je ging spelen om het spelen.

Alles wat je blij maakt kan in het boekje.

En draag dit boekje dan eens met je mee,

misschien wel als vervanging van je smartphone…

Je weet namelijk nooit wanneer je iets moois tegenkomt.

Je kijkt met een andere blik,

Je denkt met een andere mindset,

Je voelt, wat je misschien al een tijdje niet hebt gevoeld.

De waarde van schoonheid,

en wat dat met je doet.

Onderschat dat niet.