,

Goed Genoeg

Is het goed genoeg? Wat je doet, wat je maakt, wat je hebt, wat je leeft? De meeste mensen voelen ergens dat het niet goed genoeg is. Niet op individuele schaal, niet op collectieve schaal, niet op mondiale schaal.

Wat als we beginnen te ervaren dat het wel goed genoeg is? Dat je elke gedachte die deze ervaring ondermijnt, loslaat en niet ingaat op de inhoud? Wat blijft er dan over? Een experiment.

Vandaag. Nu. De komende 10 minuten (want langer dan dat kunnen de meeste mensen de aandacht niet vasthouden bij deze oefening, probeer maar eens). Het eerste wat je tegenkomt dat niet goed genoeg is, gaan herkennen.

De koffie die niet lekker smaakt, het weer als je naar buiten kijkt, de klus die je nog moet afmaken, dat je naar de wc moet maar geen zin hebt om te gaan, wat dan ook.

Opmerken, herkennen, erkennen en dan verzachten. Het is wel goed genoeg. Deze gedachte toelaten. Wat ervaar je, als dit wel goed genoeg zou zijn? Voel je iets van ontspanning, rust? Een begin van ruimte ervaren en helderheid? Of ervaar je nu juist de spanning en onvrede?

Hoe het ook zij, hier heb je iets te doen. Als je rust en ruimte merkt, kun je het experiment herhalen. Als je juist meer spanning voelt, kun je het experiment herhalen. Om te ervaren hoe iets voor je is en dan te verzachten. Tevreden met het moment, precies zoals het nu is.

Goed genoeg.

, ,

* Doen & Zijn *

Vaak zijn mensen onderweg. Ergens heen. Om iets te doen. Of iets te bereiken. Of iets te behalen. Ook nu. Nu je dit leest. Wat herken je hiervan? Op welke gebieden? Werk? Prive? Familie? Sport? Hobby?

Dit geeft niet zelden stress en een opgejaagd gevoel. Er moet nog zoveel af. Je komt daar maar niet aan toe. Dit klusje staat nog op je ‘to do’ lijstje. Wanneer heb je daar nou eens tijd voor?

Vertragen. Al is het maar een seconde. Doe de dingen die je moet doen, maar dan met 1 sec. vertraagtijd. In plaats van onderweg zijn in ‘doe-modus’, kun je ook onderweg zijn in ‘zijn-modus’. Voel je adem, waar zit ie? Hoog of laag? En vertraag dan.

Je zit niet meer in de 5e of 6e versnelling, maar je bent teruggeschakeld naar 3, of zelfs 2. Ze zeggen wel ‘de reis is belangrijker dan het doel’. Als je het doel al behaald, hoe heb je dan de reis ervaren? We hebben alleen maar nu. Een heleboel keer ‘nu’ achter elkaar is de reis.

Hoe voel je je nu? En wat ga je nu doen? En nog belangrijker, hoe ga je nu doen? Of denk je, ‘maar nu even niet..’? Realiseer je dat je nooit weet wanneer je laatste nu is. Wat je doet met die bewustwording, is nu de vraag.

, ,

* Emotionele Pijn *

‘Het leven is een reis, neem niet teveel bagage mee’.

Iedereen bouwt in zijn leven een pakket aanvaringen op. Als je daar lering uit trekt wordt je steeds wijzer. De uitdrukking is niet voor niets ‘wijsheid komt met de jaren’.

Veel mensen slepen echter vaak het hele pakket mee en zijn daar niet perse gelukkig mee. Het veroorzaakt stress en ongemak in situaties nu. Je hebt bijvoorbeeld nog steeds een slechte relatie met een van je ouders. Of je durft je niet over te geven aan de liefde omdat je ervaringen daarmee niet al te best zijn.

Op het moment dat je gericht en bewust aandacht gaat geven aan die patronen, aan die bagage die je meesleept, krijg je er zicht op. Als je er zicht op krijgt heb je een keuze. Die keuze bepaalt wat je ermee gaat doen en hoeveel last je nog hebt van die ervaring.

Een Mindfulness Training geeft de mogelijkheid om in een wetenschappelijk bewezen kader oefeningen te doen en inzicht te krijgen in hoe dat bij jou werkt. Het wordt duidelijk hoe ervaringen die je hebt opgedaan doorwerken in situaties nu.

En het belangrijkste; je krijgt handvatten wat je daar nu aan kunt doen. De meerwaarde van de Mindfulness Trainingen die ik geef is dat je er een stuk coaching bij krijgt in hoe je de theorie en de oefeningen inzet in jouw eigen praktijk. Kijk bij de referenties wat dit mensen al heeft opgeleverd.

Neem contact op voor een GRATIS en vrijblijvend kennismakingsgesprek.

 

 

 

 

, , ,

Eenvoud

Als je veel rommel eet, doet voeding niks meer voor je. Je voelt je ‘bleh’.

Als je vaak en veel alcohol drinkt, voel je de potentie van het leven niet meer.

Als je steeds meer en beter wil, is ontevreden zijn je toestand.

 

Er zit waarheid in ‘less is more’.

 

Eet twee dagen weinig en sober. Moet je opletten hoe dan een boterham met volle kaas smaakt.

Drink een week lang alleen water en let dan op je helderheid.

Wees een hele dag tevreden met wat er al is en wat je wel hebt. Schat het weer op waarde.

 

Durf je de controle over de dingen een dag los te laten?

‘Beter slordig relaxed dan perfect gestressed’

 

Eenvoud zit in kleine dingen. Inzoomen op een bloem in de tuin.

De wind door je haren als je fietst. Een compliment van een collega.

Neem ze in je op en ervaar ze volledig.

 

Hier & Nu, op DIT moment.

, ,

De Keuze is Reuze

Hoe je naar de wereld kijkt bepaal je niet zelf. Dat wordt grotendeels bepaald door je achtergrond, je ervaringen, hoe je bent opgegroeid en hoe je omgeving er nu uitziet. Kortom, door je referentiekader.

Dit wordt pas een probleem als je denkt dat hoe jij de wereld ziet, de waarheid is. Want dat heb je het gevoel dat je dat beeld moet verdedigen. En als er veel emoties bij komen kijken, dan kun je het gevoel hebben dat je zelfs (verbaal) moet aanvallen. Om jouw wereldbeeld te kunnen verdedigen.

Het punt is, er is geen waarheid. Net als uit de film ‘The Matrix’ heb je ‘the red pil’ en ‘the blue pil’. Beiden zijn waar op het moment dat je ze slikt. De aard der dingen bestaat niet zoiets als ‘goed’ of ‘fout’ of ‘waar’ of ‘niet waar’. Het simpelweg is. Intrinsiek zonder oordeel. Het oordeel heeft de mens erover.

Als je dit inziet, heb je een keuze. Elke keer weer. Waar kies je voor? En wanneer stel je dat beeld bij? Want ja, dat mag. Je beeld bijstellen, je bedenken en van gedachten veranderen, op het moment dat je nieuwe info tot je neemt. Dat is het mooie van Vrije Wil.

Lees dit stukje nog eens. En dan met het COVID verhaal in je gedachten. Of die irritante collega. Of je moeder. Of de klimaatverandering. Voel je ‘m? De keuze is reuze. Het vraagt moed en daadkracht om te bepalen waar je staat. Om uit je bubbel te komen en de realiteit onder ogen te zien. Te voelen dat jij die keuze kan maken. Laat dit even tot je doordringen. Anders wordt er voor je gekozen.

, ,

Ik zie ik zie wat jij niet ziet

Hoe je kijkt maakt wat je ziet,
hoe je luistert maakt wat je hoort,
hoe je praat maakt wat je zegt.

Er zijn drie manieren van communiceren:

  • Oppervlakkig

‘He hoe was je weekend? Lekker gehad? Ja prima, het weer begint nu een beetje om te slaan he?’
Niks mis mee. Dit is de smeerolie op het schoolplein, bij de koffieautomaat en bij de kassa.
We maken luchtig contact met anderen om soepel onze dag door te komen.

  • Verdiepend

‘Hoe is het afgelopen met je moeder/ kind/ collega? Hoe gaat het nu op je werk, heb je die training afgerond?’
Interesse. Over het algemeen informeer je iets verder dan de oppervlakte bij goede kennissen en vrienden.
Op deze manier contact maken geeft verbinding en ‘lijntjes’ met anderen.

  • Diepgaand

‘Hoe kijk jij tegen deze situatie aan? Hoe voelde je je erbij toen dat gebeurde?’
Van hart tot hart. Diepgaande interesse in de ander op een bepaald moment.
Deze manier van contact maken geeft verdieping en vervulling, je hoort en ziet de ander echt.

Deze manieren van contact maken worden door elkaar heen gebruikt.

Wil je echt contact en verbinding met die voor jou belangrijke ander?
Onthou dat wat je geeft, krijg je meestal terug. En als je daarbij iets van jezelf laat zien,
je hart opent en kwetsbaar durft te zijn, kan dat voor mooie ont-moetingen zorgen.

Wie ga jij vandaag een diepgaande vraag van het hart stellen?

– Forien –

 

,

Een middel

Naar een mindful bewustzijn toewerken is niet alleen een doel op zich. Het is ook een middel om dingen te bewerkstelligen. Dat is intrinsiek tegenstrijdig met het gedachtengoed van mindfulness, waar ‘niet streven’ een van de richtingen is waarheen je aan het bewegen bent. Toch kan mindfulness zeker als middel worden ingezet om zaken waar je niet tevreden over bent praktisch aan te pakken.

Het begint namelijk allemaal met bewustzijn, het weten dat iets er is en daarnaast erkenning, het ook de ruimte geven die het vraagt. Als je dat eenmaal voor elkaar hebt, dan kun je praktische gedragsveranderingen in gang gaan zetten en met nieuw gedrag gaan experimenteren. Het punt is, dat je daar niet zomaar komt. Ja, even, natuurlijk weet je waar dit over gaat en is het niet nieuw. Maar hoe zorg je dat dit proces ‘ongoing’ wordt? Zodat je het daadwerkelijk gericht als middel kunt inzetten om situaties om te buigen?

Dat kost tijd. Tijd en aandacht. En energie en geld. In ieder geval 8 weken, dan heb je een stevige basis. Daarna vraagt het onderhoud en verdieping, afhankelijk van wat je wil veranderen en wat er op je bord ligt. Mooier kan ik het niet maken. Ik kan je wel zeggen dat ik blij ben dat het zo’n lekker compact programma is, simpel, helder en wat mij betreft nuchter en praktisch. Zodat je ook na die 8 weken weet wat je te doen staat en dat je niet een bewijs van deelname ‘in the pocket’ hebt waarna je er vervolgens niks mee doet in de praktijk.

Als middel kan mindfulness levens veranderend zijn. Misschien niet eens in de uiterlijke omstandigheden (al heb ik dat wel heel vaak wel zien gebeuren in mijn praktijk), maar zeker in hoe je tegen dingen aankijkt en hoe je ermee omgaat. Je ervaart weer meer regie en grip op je eigen leven. Je weet dat je een keuze hebt en dat je kunt kiezen tussen een gebaand pad, het pad van een ander of je eigen pad. En je hebt de tools in huis waarmee je dat ook kunt doen. Stapje voor stapje. Elke keer weer opnieuw beginnen bij hier en nu. Moet je eens opletten wat voor verschil dat maakt in een jaar.

,

Een doel op zich

Naast dat het ontwikkelen van mindful bewustzijn een doorlopend proces is, is het ook een doel op zich. Want als je alleen maar NU hebt, is het een doel op zich om je NU bewust te zijn van hoe het is, met de situatie, met waar je voor staat, met jou. En dit doel kun je elke dag weer, tientallen keren behalen.

Je kunt je niet de hele dag van alles bewust zijn, dan word je overspoeld door alle informatie. Maar allicht een heel stuk meer dan nu het geval is. Want wie herkent dat niet, dat je op de fiets zit of auto rijd en dat je na een tijdje opmerkt dat je er niet bij was met je hoofd, maar op de automatische piloot bent doorgereden, zonder dat je het doorhad. Waar was je? Waar was je bewustzijn? Een interessant vraag, niemand die het antwoord erop weet.

En zo gebeurt dit vaker dan je lief is. Voor je het weet is er een dag voorbij, een maand, een jaar. Voor je het weet ben je oud (als je geluk hebt) en is de tijd bijna op. Realiseer je goed dat dit voor IEDEREEN geldt en dat dit een realiteit is waar de meeste mensen niet graag bij stil staan. Merk je dat je eroverheen leest nu? Dat je denkt, ‘nou dat valt wel mee, dat zien we dan wel weer’? Feit is, de tijd gaat voorbij. Een Japans gezegde luidt; ‘de levensdraad blijft hetzelfde, of je hem nu huilend of lachend afwikkelt’.

Dus waar kies je voor? Wist je überhaupt wel dat je een keuze hebt? Hoe je je tijd besteedt en hoe bewust je dat doet? De meeste mensen zijn bewust bezig met iets van sport, om je lichaam fit en in conditie te houden, om letterlijk lekker in je vel te blijven zitten. Daarnaast zijn de meeste mensen (in het Westen) niet bewust bezig om hun ‘mind’ fit en in conditie te houden. Terwijl je ook deze aandachtspier kunt trainen, waardoor je je beter kunt focussen, je concentratie kunt vasthouden en je daardoor realiseert dat je een keuze hebt. Dat je kunt kiezen waar je je aandacht aan besteedt en hoe je dat doet, ongeacht de omstandigheden. Of het nou een periode lekker gaat in je leven en alles soepel lijkt te gaan, of dat je in een periode zit waarin het niet zo best gaat en je bijvoorbeeld ernstig ziek wordt, je baan verliest of gaat scheiden.

It’s up to you.

,

Een doorlopend proces

Op het moment dat je dan daadwerkelijk gestart bent met een behandeling vanwege bijvoorbeeld burn-out klachten en gaat bekijken wat het ‘probleem’ is en wat eraan ‘gedaan’ kan worden, zit je precies op het punt waar ik het over wil hebben. Wat mij betreft gaat een behandeling of mindfulness training niet over een probleem, maar eerder over een onderzoek. Een onderzoek naar jezelf, naar je eigen systeem en hoe je met zaken en situaties omgaat. Daar hoeft niks aan te worden opgelost, maar eerder met open, heldere, niet oordelende aandacht naar gekeken worden. En dan gaan kijken wat helpend zou kunnen zijn.

In een mindfulness training werken we daarom onder andere met meditaties. Welke aspecten van jezelf kom je tegen als je 20 minuten met je ogen dicht stil zit? Wat voor gedachten, gevoelens en fysieke sensaties komen er naar boven? Dat zegt namelijk in het klein veel over patronen die zich in het groot vaker voordoen. Welke gedachten en gedragspatronen herken je bij jezelf? Hoe verlopen ze? Wat kun je ermee en wat moet je ermee? Hoe kun je ze bijsturen zodat situaties in het vervolg anders verlopen? Hoe ga je met jezelf om als dat niet of onvoldoende lukt? Ben je dan kritisch of kun je mild blijven naar jezelf? En wat voor verschil maakt dat in het moment, in je dag, in je leven? Daar gaat mindfulness over.

En dit is niet iets wat je op een gegeven moment geleerd en onder de knie hebt. Het in een ‘ongoing proces’, je bent er nooit mee klaar. Deprimerend? Misschien. Tot je je realiseert dat je elke keer weer NU hebt, uiteindelijk hebben we allen maar NU. En na ‘eerder’ is ‘NU’ het beste moment om ergens mee te beginnen. Bijvoorbeeld met je mindful bewust zijn van dit moment.

,

Wanneer Mindfulness?

Mindfulness of mindful zijn is niet iets wat je zomaar even leert of even doet. Niet voor niets bestaat de 8 weken training uit 8 weken. Daar zit een zekere opbouw en gelaagdheid in die een verandering van welke aard dan ook nodig heeft. Tegelijkertijd is het niet nieuw, de kennis is minstens 2500 jaar oud en iedereen kent het en kan het. Het punt is dat we onszelf de tijd vaak niet gunnen om het ons te her-inneren. Om het opnieuw in te voelen en te integreren in ons dagelijks bewustzijn.

Pas als je tegen een burn-out aanzit, overspannen bent of op een andere manier niet door kan met je leven zoals je dat gewend was, door innerlijke of uiterlijke omstandigheden, dan word je gedwongen om stil te staan bij wat er aan de hand is. Je komt dan vaak bij de huisarts terecht, de POH GGZ of bij een eerstelijns psycholoog. Helaas is ook daar vaak een wachtlijst, weinig tijd en niet altijd de (ervarings)kennis en kunde aanwezig om zaken bij de oorzaak  aan te pakken.

Mijn ervaring en van mijn deelnemers is dat het best een tijd duurt voordat er met een behandeling begonnen kan worden en dat er relatief veel tijd tussen de afspraken zit. Zeker in het begin ben je dan vooral actief aan het ‘wachten’ in plaats van dat je actief aan de slag kunt gaan op het moment dat je momentum voelt. Jammer, want daarmee gaat kostbare tijd en motivatie verloren.